اصالت توسل و بهرۀ از آیات قرآنی جهت احراز آرامش در مواجهه با هرگونه تهدید و اضطراب و ترس

اصول

۱: اصل ابتنای آرامش دینی بر توکل قلبی و توکل عملی[۱]

۲: اتکال به خداوند به‌ عنوان منبع اصلی آرامش[۲]

۳: اصل انس‌گیری با قرآن برای تحقق آرامش دینی[۳]

۴: اصل پذیرش محدودیت انسانی به ‌عنوان شرط آرامش دینی[۴]

۵: اصل پیوند توکل با امید و انتظار رحمت الهی[۵]

[۱]. آرامش واقعی نه صرفاً احساسِ لحظه‌ای، بلکه محصولِ توکلِ درونی است که با عمل عقلانی و تلاش بیرونی همراه می‌شود. یعنی مؤمن باید به خدا توکل کند اما هم‌زمان از ابزارها، تدبیر و مسئولیت‌پذیری استفاده نماید؛ توکلِ تنها به معنی ترک تلاش نیست، بلکه معنای حقیقی‌اش اعتمادِ فعال به خدا در کنار عمل است.

[۲]. اساس آرامش درونی، باور به این است که همه ‌چیز در اختیار خداوند است. وقتی انسان بداند که هیچ حادثه‌ای خارج از مشیت الهی رخ نمی‌دهد، نگرانی‌ها و اضطراب‌ها در برابر او رنگ می‌بازد.