اصول
۱: اصل ناتوانی دولت در تبدیل سرمایهی وعدههای انتخاباتی به نقشهراه اجرایی، شاخصمحور و قابل سنجش برای تحقق واقعی مطالبات مردم[۱]
۲: اصل فقدان نظام منسجم زمانبندی، نظارت و ارزیابی عمومی برای پیگیری وعدهها و اعلام میزان پیشرفت هر سیاست کلان[۲]
۳: اصل سکوت راهبردی خطرناک در ارتباط با جامعه و بیتوجهی به ضرورت گفتوگوی مستمر و صادقانه با افکار عمومی[۳]
۴: اصل تبدیل اصل شفافسازی و مسئولیتپذیری به رویهای از فرافکنی، توجیه و مقصرسازی ساختارهای دیگر[۴]
۵: اصل ضعف بنیادین در ترکیب، انسجام و کارآمدی گفتمانی تیم دولت و ناهماهنگی میان وزرا و بدنهی مدیریتی[۵]
[۱] . دولت پزشکیان، با وجود پشتوانهی رأی مردمی و شعارهای اصلاحگرانه، هنوز نتوانسته است وعدههای انتخاباتی خود را به برنامههای عملیاتی دارای مراحل، ابزار و ضمانت اجرا تبدیل کند؛ نتیجه آنکه بسیاری از وعدهها در حد گفتار باقی مانده و پیوندی میان نیت، ساختار و عمل شکل نگرفته است.
[۲] . دولت هیچ جدول زمانبندی یا گزارش منظم از میزان تحقق وعدههایش به مردم ارائه نداده است و در نتیجه، امکان نظارت اجتماعی بر عملکرد آن از میان رفته و فرآیند پاسخگویی جای خود را به ابهام و انتظار بیپایان داده است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.