اصالت ضرورت استفاده از عبرت‌ها و تجربه‌های تاریخیِ بشر ولائی جهت شناخت کارکرد داده‌های وحیانی براساس نظام حکمرانی ولائی

اصول

۱: اصل تقدم فهم سنت‌های تکوینی تاریخ بر تفسیر کارکردی داده‌های وحیانی در منظومه حکمرانی ولائی[۱]

۲: اصل حجّیت ساختارهای عبرت‌پذیری تاریخی به مثابه لایه‌های تبیینی برای بازشناسی نسبت وحی و ولایت در اداره جامعه[۲]

۳: اصل ضرورت انکشاف مسیرهای انحراف تمدنی از صورت‌بندی تاریخی برای فهم حدود و ثغور داده‌های وحیانی در نظام‌سازی ولائی[۳]

۴: اصل انسجام‌یابی مدل حکمرانی ولائی با تحلیل تاریخی سیر نزول، صعود و افول جوامع به مثابه تجلیات سنن الهی[۴]

۵: اصل تلازم معرفت تاریخی به تجربیات انبیاء با تحقق افق کارآمدی ولایت در نظام سیاسی[۵]

[۱]. تفسیر کارکردی وحی بدون فهم سنت‌های تکوینی حاکم بر تاریخ به برداشت‌های سطحی و غیرکارآمد می‌انجامد. شناخت این سنت‌ها مسیر فهم وحی را در نسبت با واقعیت‌های اجتماعی گشوده و اجازه می‌دهد مکانیزم‌های حکمرانی ولائی در بستر قوانین الهیِ جاری در تاریخ معنا پیدا کنند. این فهم پیوند میان هدایت الهی و سیر تمدنی بشر را روشن کرده و مسیر نظام‌سازی را از انقطاع نجات می‌دهد.

[۲]. عبرت‌پذیری در منطق وحی یک سازوکار شناختی و تمدنی است که مسیرهای صعود و سقوط جوامع را آشکار می‌سازد. این ساختار تبیینی، نسبت میان ولایت و تجربه‌های انبیاء و امت‌ها را روشن می‌کند و زمینه تحلیل کارکردی وحی در حکمرانی ولائی را فراهم می‌سازد. چنین حجّیتی باعث می‌شود فهم داده‌های وحیانی از ریشه‌های تاریخی و سننی‌یافته خود جدا نشود.