اصالت تأثیر خلیفۀ غاصب دوم سقیفه‌ای در رواج زنای غیراشقیاء

اصول

• اصل ضرورت فهم پیوند میان غصب سقیفه‌ای خلافت و محروم‌سازی امت از ازدواج موقت به مثابه سدّ رواج زنای غیر‌اشقیاء[۱]
• اصل لزوم تحلیل ابتناء سیاست خلیفۀ غاصب دوم بر تعطیل سنت متعه و پیامدهای اخلاقی و اجتماعی آن در جامعه اسلامی[۲]
• اصل تقدم فساد غصب سقیفه‌ای بر فساد اخلاقی و جنسی در امت[۳]
• اصل پیوند میان غصب سقیفه‌ای خلافت و تخریب کشت و نسل در آیه «وإذا تولی سعی فی الأرض لیفسد فیها»[۴]
• اصل ضرورت مقابله با تحریف معنای آیات در نسبت دادن فساد جنسی به صرف شهوات فردی و نه سیاست‌های غاصبان سقیفه‌ای[۵]

[۱]. حدیث امیرالمؤمنین علیه‌السلام آشکار می‌سازد که تصمیم آگاهانۀ خلیفۀ غاصب دوم برای بستن باب متعه نه تنها انحراف فردی نبود بلکه سیاستی کلان در مسیر تحکیم قدرت و تضعیف عفت جمعی امت بود، به گونه‌ای که راه مشروع ارضای غریزه بسته و زمینه گستردۀ زنا حتی میان دینداران غیر‌اشقیاء مهیا شد، و این پیوند ناگسستنی میان غصب قدرت و انحراف اخلاقی باید همواره در پژوهش‌های فقهی و اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

[۲]. گزارش علوی نشان می‌دهد منع متعه از سر ناآگاهی نبود بلکه اقدامی سنجیده برای ایجاد فشار اخلاقی، کنترل روابط مشروع و شکستن قداست احکام الهی بود؛ این سیاست به تدریج عفت عمومی را سست کرد، نسل‌های بعد را به بی‌بندوباری کشاند و الگویی شد برای تحریف احکام دیگر، ازاین‌رو بررسی دقیق انگیزه‌ها و پیامدهای چنین تصمیمی برای فقیه و مورخ ولایی یک ضرورت است.