اصالت ماهیت غیرقابل جایگزین دانستن پردازش داده‌های دیجیتال نسبت به خلاقیت زنده و پویا در ذهن انسان

اصول

۱: اصل فاصله بنیادین میان پردازش داده دیجیتال و خلاقیت و تفکر انسانی به عنوان شاخص تمایز ماهیت اندیشه انسانی از عملکرد الگوریتم‌های ماشینی[۱]

۲: اصل ضرورت قرار داشتن سامانه‌های هوشمند در خدمت پژوهشگر و عدم تلقی از هوش مصنوعی به جای اندیشه انسان[۲]

۳: اصل اهمیت آگاهی و تحلیل انسانی فراتر از پردازش صوری داده‌ها و الگوریتم‌های ماشینی برای تولید دانش معنادار[۳]

۴: اصل کارکرد هوش مصنوعی در تحلیل داده‌محور و توصیفی با قابلیت ارائه نتایج سریع، دقیق و مستند برای پژوهش‌های علوم انسانی[۴]

۵: اصل محدودیت هوش مصنوعی در حوزه خلاقیت، نوآوری و تولید مسیرهای تازه در پژوهش‌های علوم انسانی[۵]

[۱] . پردازش داده توسط ابزارهای دیجیتال محدود به جمع‌آوری، تحلیل و ارائه اطلاعات است، در حالی که ذهن انسان با شبکه پیچیده و پویا سلول‌های مغزی خود توانایی خلق مسیرهای نو، ارائه تفکرات انتقادی و تولید ایده‌های بدیع را دارد؛ این ویژگی‌های انسانی همان چیزی است که علوم انسانی را از عملکرد الگوریتم‌های ماشینی متمایز می‌سازد و تضمین‌کننده تولید دانش خلاقانه است.

[۲] . هوش مصنوعی باید به عنوان ابزار مکمل در پژوهش‌ها عمل کند و نگاه حداکثری که سامانه را جایگزین پژوهشگر می‌داند، موجب تحریف فرآیند پژوهش و کاهش کیفیت تحلیل‌ها خواهد شد.