اصول
1: اصلِ جایگاهمندیِ گعدههای علمی بهعنوان سنتی ریشهدار، نانوشته و مکملِ نظام رسمیِ تعلیم و تربیت فقهی در حوزههای علمیه[1]
2: اصلِ امکانِ فزونیِ بهرهمندی علمی از گعدههای مسئلهمحور نسبت به دروس رسمیِ مبتنی بر ساختار کلاسیک[2]
اصالت گعدههای علمی بهمثابه مدرسه نانوشته پرورش ذوق اجتهادی در سنت حوزه
۱۰,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصلِ جایگاهمندیِ گعدههای علمی بهعنوان سنتی ریشهدار، نانوشته و مکملِ نظام رسمیِ تعلیم و تربیت فقهی در حوزههای علمیه[۱]
۲: اصلِ امکانِ فزونیِ بهرهمندی علمی از گعدههای مسئلهمحور نسبت به دروس رسمیِ مبتنی بر ساختار کلاسیک[۲]
۳: اصلِ مشروطبودنِ ثمربخشی گعدههای علمی به حفظ هویت علمی و صیانت از انحراف به گفتوگوهای غیرعلمی و روزمره[۳]
۴: اصلِ اختلاطِ مستمر و هدفمند با علما و اعلام بهمثابه مسیر طبیعیِ تربیت ذهن اجتهادی و تقویت ملکه استنباط[۴]
۵: اصلِ محوریتِ مباحثه در مسائل فقهیِ دقیق و فروع خفیه بهعنوان عامل اصلی ارتقای توان تحلیل فقهی[۵]
[۱] . گعدههای علمی از سنن دیرینه و زنده حوزههای علمیهاند که در کنار درس رسمی، نقشی بنیادین در انتقال تجربه علمی، تکوین ذوق اجتهادی و شکلگیری شخصیت فقهی ایفا میکنند؛ این محافل، بهسبب غیررسمیبودن و رهایی از چارچوبهای کلاسیک، ظرفیت عمیقتری برای پرورش فهم درونی و گفتوگوی علمی دارند.
[۲] . در مواردی که گعدهها بر محور بحث علمی شکل میگیرند، بهرهبرداری از آنها میتواند از درس رسمی نیز فراتر رود، زیرا ذهنها بدون فشار زمان و قالب، درگیر لایههای پنهان مسئله میشوند و همین امر عمق فهم را افزایش میدهد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.