اصالت ضرورت انس و پیوستگی دائمی حوزویان با منابع علم و کتاب‌های ولائیه به عنوان محور کمال انسانی

اصول

۱: اصل ضرورت فهم علم و عمل به عنوان جوهر بنیادین در فرآیند انسان‌سازی و کمال‌یابی[۱]

۲: اصل جایگاه علم به مثابه منبع تصورات درونی و سرچشمه‌ی تجارب معنوی و مکاشفات حقیقی[۲]

۳: اصل ضرورت انس دائمی با کتاب‌های ولائیه و پیوستگی همیشگی با علم به عنوان محور حرکت کمالی انسان[۳]

۴: اصل تعصب، قاطعیت و غیرت در پاسداری از حقیقت علم ولائی به مثابه سرمایه‌ای الهی و اجتماعی[۴]

۵: اصل نفی پذیرش و اقتباس سخنان غیر علمی حتی از بزرگان و شخصیت‌های معتبر ^[۵]

[۱] . علم سرچشمه‌ی اندیشه و عمل صورت‌دهنده‌ی حقیقت است و تنها در پیوند این دو است که انسان به مقام حقیقی خویش دست می‌یابد.

[۲] . دانش حقیقی نه صرف دانستن، بلکه خاستگاه باورهای پایدار و جرقه‌های مکاشفه است که روح را از مرتبه‌ی عادی به افق‌های بلند سلوک ارتقا می‌دهد.