اصول
1: اصل تقدیم پیوند وثیق علم، تربیت و خدمت در ساختار حوزه علمیۀ اسلامی[1]
2: اصل لزوم اتکای حوزههای علمیه به منابع وقفی مردمی برای حفظ استقلال ساختاری و محتوایی[2]
اصول
۱: اصل تقدیم پیوند وثیق علم، تربیت و خدمت در ساختار حوزه علمیۀ اسلامی[۱]
۲: اصل لزوم اتکای حوزههای علمیه به منابع وقفی مردمی برای حفظ استقلال ساختاری و محتوایی[۲]
۳: اصل ضرورت حضور مستمر و فعال استاد در نسبت با متن و شاگرد در فرایند تربیت علمی[۳]
۴: اصل تلاش برای وحدت ساحت علمی، اخلاقی و شخصیتی از برای تربیت فقیهان ولائی[۴]
۵: اصل التزام حوزه به مواجهه فعال و عزتمندانه با تحولات اجتماعی و سیاسی[۵]
[۱]. نظام حوزوی اصیل، تعلیمی صرف نیست؛ بلکه بستر رشد همزمان علمی، اخلاقی و خدمت اجتماعی است. طلبه باید بیاموزد که علمش برای رفع نیاز است و اصلاح اجتماع است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.