اصول
1: اصل اهمیت نهادینه شدن شکرگزاری و سجده شکر به عنوان بخش جداییناپذیر زندگی معنوی طلبهها در هر پایان جلسه مطالعه[1]
2: اصل ارزش رعایت ادب دینی در کنار وسایل علمی و دینی در محیط مطالعه برای ارتقای سطح اخلاق و تعمیق معنویت طلبهها[2]
اصالت ضرورت شکرگزاری و قدردانی مداوم طلاب حوزات دینی به جهت تأثیر آن در تقویت تجربههای عبادی و معنوی
۱۰,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل اهمیت نهادینه شدن شکرگزاری و سجده شکر به عنوان بخش جداییناپذیر زندگی معنوی طلبهها در هر پایان جلسه مطالعه[۱]
۲: اصل ارزش رعایت ادب دینی در کنار وسایل علمی و دینی در محیط مطالعه برای ارتقای سطح اخلاق و تعمیق معنویت طلبهها[۲]
۳: اصل درک عمیق اهمیت زندگی دینی فراتر از انجام وظایف تکلیفی صرف و حرکت به سوی تجربه واقعی آموزههای اهلبیت[۳]
۴: اصل ارزش هر فرصت الهی در مسیر حوزههای علمیه و نگاه به لحظات حضور در محیط علمی و معنوی به عنوان امتیازی نادر و ارزشمند[۴]
۵: اصل ارزش و اهمیت شکرگزاری مستمر پس از مطالعه برای تقویت جریان عبادی و تجربه معنوی طلبهها [۵]
[۱] . هر طلبه با انجام سجده شکر پس از پایان مطالعه، سپاسگزاری خود را نسبت به سلامت جسم و توان فکری که خداوند عطا کرده است، ابراز میکند و این عمل را جزو عبادات روزمره میبیند تا جریان معنوی و توجه حقیقی به آموزههای دینی در زندگی او جاری شود.
[۲] . توجه به مهر و دیگر ابزارهای مطالعه، همراه با نگاه احترامآمیز به شأن علمی و دینی، نشاندهنده اهمیت اخلاق و جایگاه معنوی طلبه در مسیر یادگیری و تقویت پیوند با آموزههای اهلبیت است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.