اصالت بطلان هرگونه توجیه خشونت و غصب بر پایه تفاوت‌های دینی و قومی در پرتو کرامت عام انسانی

اصول

۱: اصل تبیین کرامت فراگیر انسان به عنوان معیار نهایی عدالت و نفی هرگونه برتری یا تبعیض دینی، قومی و نژادی[۱]

۲: اصل حاکمیت اصل نفی خشونت و غصب حقوق انسانی تحت هیچ پوشش دینی یا قومی[۲]

۳: اصل مسئولیت اخلاقی انسان‌ها در صیانت از حقوق دیگران و عدالت اجتماعی به عنوان محور رفتار فردی و جمعی[۳]

۴: اصل پیوند میان معنویت، اخلاق و عدالت اجتماعی در تحلیل رفتار انسانی و نظم جامعه[۴]

۵: اصل محدودیت مشروعیت خشونت و سلطه در نگاه دینی و نفی هرگونه توجیه مذهبی برای امتیاز گروهی[۵]

[۱] . کرامت ذاتی انسان، ستون اصلی نظم عادلانه و اخلاقی است و هیچ تفاوت قومی، نژادی یا دینی نمی‌تواند مشروعیت‌بخش تبعیض، سلطه یا محدودسازی حقوق دیگران باشد. عدالت و اخلاق تنها در پرتو احترام به این کرامت تحقق می‌یابد و هر گونه برتری مصنوعی ناقض آن محسوب می‌شود.

[۲] . هیچ گروه یا فردی به واسطه عضویت در قوم یا مذهب خاص، اجازه اعمال خشونت، غصب حقوق یا سلطه بر دیگران را ندارد و چنین اقداماتی با آموزه‌های توحیدی و اخلاقی در تضاد کامل است.