اصول
۱: اصل کرامت ذاتی ولائی و ارزش انسانی بهعنوان بنیان اخلاقی و معیار داوری منصفانه فارغ از خطاهای گذرا و رفتارهای اشتباه محدود به یک لحظه خاص[۱]
۲: اصل پوشیدگی خطاها و لغزشهای فردی بهعنوان فرصت طلایی برای تأمل، پشیمانی سازنده و اصلاح درونی بدون آسیب به اعتمادبهنفس و آبروی فرد[۲]
۳: اصل اصلاح اخلاقی و تغییر رفتار پایدار از مسیر بیداری درونی و تحول شخصی به جای اتکا به سرزنش، تنبیه یا فشارهای بیرونی[۳]
۴: اصل تمایز آشکار و اصولی میان حقیقت وجودی انسان و لغزشهای رفتاری او بهعنوان شرط ضروری برای داوری منصفانه، اخلاقی و انسانی[۴]
۵: اصل آبرو و حیثیت انسانی بهعنوان سرمایه حیاتی، ستون اعتماد اجتماعی و پشتوانه امنیت روانی برای امکان اصلاح و رشد اخلاقی انسانها[۵]
[۱] . انسان پیش از هر چیزی با ارزش ذاتی ولائی و شأن وجودیاش شناخته میشود و هیچ لغزش یا خطای مقطعی نمیتواند تمام هویت و ظرفیتهای او را تعریف کند. نگاه تربیتی صحیح بر حفظ شخصیت و احترام به انسان حتی در برابر خطاها تأکید دارد و مسیر رشد و اصلاح را باز نگه میدارد.
[۲] . گاهی نادیده گرفتن اشتباهها باعث میشود فرد فرصت فکر کردن، پشیمانی و اصلاح پیدا کند، بدون اینکه رسوا شود یا اعتمادبهنفسش آسیب ببیند. این رویکرد، زمینهساز تغییرات واقعی و پایدار در شخصیت انسان است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.