اصول
1: اصل برتری مردمداری و رفتار دلسوزانه نسبت به علم و تقوا در ایجاد اثرات اجتماعی پایدار[1]
۲: اصل اهمیت نحوه مواجهه و بیان ادب در برخورد با نیازمندان به عنوان عامل تعیینکننده واکنش و احساسات آنان[2]
اصول
۱: اصل برتری مردمداری و رفتار دلسوزانه نسبت به علم و تقوا در ایجاد اثرات اجتماعی پایدار[۱]
۲: اصل اهمیت نحوه مواجهه و بیان ادب در برخورد با نیازمندان به عنوان عامل تعیینکننده واکنش و احساسات آنان[۲]
۳: اصل رفتار محترمانه همراه با تواضع و عذرخواهی، عامل ایجاد محبت و دعا در طول زندگی افراد[۳]
۴: اصل مردمداری به عنوان مکمل فضایل علمی و تقوایی در تقویت اثرگذاری اجتماعی و ایجاد ارتباط انسانی مؤثر[۴]
۵: اصل رفتارهای کوچک و ظریف در مواجهه با نیازمندان، حامل پیامهای بلندمدت و اثرگذار در حافظه جمعی[۵]
[۱] . فضایل اخلاقی و رفتار مهربانانه با نیازمندان، حتی در حضور دانش و تقوای برجسته، میتواند اثر ماندگارتر و محبوبیت پایدارتر در جامعه ایجاد کند و خاطرهای همیشگی برجای گذارد.
[۲] . نحوه ارائه کمک و برخورد محترمانه با افراد نیازمند، فارغ از مقدار مالی یا عملی کمک، تعیینکننده میزان دعاگویی یا کینه و تأثیر آن بر روحیه و ذهن آنان است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.