اصالت بیست و پنجم آیه دوم سوره نبأ: اصالت نشان دادن اهمیت پرسش از «نبأ عظیم» در بستری رحمانی، تا تأکید شود که بحث قیامت و ولایت از مدار لطف و تربیت الهی بیرون نیست

اصول

• اصل نشان دادن تأثیرگذاری پرسش از نبأ عظیم بر رشد عقل و ایمان در بستر رحمت الهی^[۱]
• اصل قرار گرفتن موضوع قیامت و ولایت در چارچوب تربیت رحمانی و هدایت‌گر^[۲]
• اصل پیوند پرسش از نبأ عظیم با لطف الهی به‌عنوان زمینه اعتماد و آرامش در ایمان^[۳]
• اصل بازتاب جلوه‌های محبت خداوند در طرح مسائل بنیادین اعتقادی^[۴]

چالش‌ها

• برداشت ناصحیح از پرسش‌های اعتقادی خارج از بستر رحمانی^[۵]

[۱]. پرسش درباره قیامت و معاد در فضای رحمانی، موجب تقویت درک حقایق و تثبیت باورهای دینی بدون ایجاد ترس و اضطراب می‌شود.

[۲]. نشان می‌دهد که حتی طرح قیامت و ولایت از منظر لطف و پرورش الهی معنا می‌یابد.