چکیده
این دیدگاه به تبیین نسبت میان گنجایش ظرف زمانی‌فضائی ـ مکانی عالم و سنگینی ولائی حوادث و وقایع واقع‌شونده به اذن الهی می‌پردازد و بر این اساس، ظرفیت عالم را متناسب با مراتب ثقل حوادث و در چارچوب حدود مشیّت خداوند و اذن اهل‌بیت علیهم‌السلام تفسیر می‌کند. در این چارچوب، ثقل حوادث مطلق و بی‌حد نبوده، بلکه میزان ظهور و تحقق آن در ظرف عالم تابع حدود مأذون و مقدّر الهی است؛ ازاین‌رو، زمان، فضا و مکان هر یک دارای قابلیت ویژه‌ای برای پذیرش، تحمل، امتداد و آشکارسازی مراتب مختلف حوادث ولائی هستند. هماهنگی میان ثقل واقعه و ظرفیت ظرف، امکان تحقق حوادث عظیم، استمرار آثار آن‌ها، توالی وقایع سنگین، گسترش برد زمانی‌فضائی و ظهور ابعاد متعدد حادثه را فراهم می‌سازد، در حالی که وحدت ظرف عالم مانع تفاوت مراتب ثقل و گستره آثار حوادث نمی‌شود. همچنین استمرارپذیری ظرف جامع عالم، امکان انباشت و تداوم آثار حوادث متوالی را در حدود نظام مشیّت و اذن الهی فراهم می‌کند و ظرفیت اعجازآمیز عالم در پذیرش مظروف‌های ثقیل را آشکار می‌سازد. در مقابل، تراکم بیش از اندازه حوادث در یک امتداد زمانی، تمرکز ثقل در یک موضع مکانی، ناهماهنگی میان ابعاد زمانی، فضائی و مکانی، ضعف تناسب ظرف و مظروف و افزایش هم‌زمان مظروف‌های سنگین می‌تواند موجب کاهش قابلیت تفکیک آثار، محدودشدن ظهور کامل ثقل، تأخیر یا پراکندگی آثار و کاهش ظرفیت آشکارسازی ابعاد مختلف واقعه شود. ازاین‌رو، مسئله محوری این منظومه، تعیین نسبت دقیق میان میزان ثقل ولائی حوادث و گنجایش ظرف زمانی‌فضائی ـ مکانی عالم، تفکیک ظرفیت تحمل از ظرفیت آشکارسازی، تبیین حدود مشیّت و اذن در تحدید ثقل، و شناخت تفاوت ظرفیت‌های زمانی، فضائی و مکانی در پذیرش حوادث منفرد و متوالی است؛ به‌گونه‌ای که تحقق و استمرار حوادث عظیم در عالم بر پایه تناسب میان ثقل، ظرفیت ظرف، مراتب ظهور و حدود اذن و مشیّت الهی قابل تحلیل باشد.
واژگان کلیدی
گنجایش ظرف زمانی‌فضائی ـ مکانی عالم، ظرف عالم، ظرفیت عالم، ثقل ولائی حوادث، سنگینی حوادث، حوادث ولائی، وقایع تاریخی، مشیّت الهی، اذن الهی، اذن اهل‌بیت علیهم‌السلام، حدود مشیّت، حدود اذن، ثقل مأذون، ثقل مقدّر، ظرفیت تحملی عالم، تحمل‌پذیری ظرف، قابلیت پذیرش، ظرفیت آشکارسازی
اصول
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.