اصول
1: اصل تواضع واقعی و عمیق به عنوان شاخص بزرگی معنوی و مسیر رشد مستمر در بندگی[1]
۲: اصل خلوص نیت و دوری کامل از خودستایی به عنوان محور اصلی بندگی و تقرب الهی[2]
۵,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل تواضع واقعی و عمیق به عنوان شاخص بزرگی معنوی و مسیر رشد مستمر در بندگی[۱]
۲: اصل خلوص نیت و دوری کامل از خودستایی به عنوان محور اصلی بندگی و تقرب الهی[۲]
۳: اصل اهمیت حفظ فروتنی در برابر دیگران و اجتناب از مبالغه در توصیف خود و مقام[۳]
۴: اصل تکیه مستمر بر خداوند و درک جایگاه حقیقی انسان در مسیر بندگی و رشد معنوی[۴]
۵: اصل بیاعتنایی به شهرت و مقام اجتماعی به عنوان شاخص واقعی تقوا و اخلاق الهی[۵]
[۱] . پذیرش جایگاه خود به عنوان «هیچ»، انسان را از غرور دور کرده و ظرفیت رشد معنوی و تقرب به خداوند را افزایش میدهد.
[۲] . بیان «من هیچم» نشانگر تمرکز بر خداوند و نیت خالصانه است که انسان را از تمایل به شهرت و اعتبار اجتماعی حفظ میکند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.