اصالت ضرورت شناخت ابزارهای معرفتی و روحانی برای درک حقایق غیرمادی و معنوی

اصول

1: اصل تمایز آشکار میان عدم وجدان و عدم وجود[1]

۲: اصل محدودیت ابزارهای مادی و تجربی در شناخت حقایق معنوی[2]

۳: اصل ضرورت فروتنی معرفتی و پذیرش محدودیت آگاهی انسان[3]

۴: اصل بازنگری در ادعاهای قطعی نسبت به امور ناشناخته[4]

۵: اصل اولویت معرفت عمیق و دانش گسترده بر تجربه محدود و سطحی[5]

[1] . فقدان تجربه یا نیافتن یک حقیقت، به هیچ وجه دلیلی بر عدم وجود آن نیست و انسان باید میان جهل خود و واقعی نبودن امر تفاوت قائل شود تا از نتیجه‌گیری‌های نادرست و شتاب‌زده پرهیز نماید.

[2] . ابزارها و روش‌های صرفاً مادی مانند آزمایشگاه‌ها و مشاهدات فیزیکی، قادر به کشف و درک حقایق الهی نیستند و اتکا صرف بر این روش‌ها برای شناخت خداوند، به محدودیت و خطای شناختی منجر می‌شود.