| چکیده |
| این نوشتار با تمرکز بر مبانی اعتبار معنائی و صدوری متن زیارات اهل البیت، به بررسی جایگاه زیارات قولیه در انتقال منظومه معرفتی، هویتی و ولائی معارف دینی میپردازد و تلاش میکند نسبت میان ارزش محتوایی، اصالت انتسابی و کارکرد هدایتی این متون را در یک چارچوب علمی و منسجم تبیین نماید. در این مسیر، مسئله اعتبار متن زیارت نه صرفاً به عنوان یک موضوع سندی، بلکه به مثابه یک مسئله بنیادین در صیانت از حافظه دینی، حفظ پیوستگی تاریخی معارف ولائی و استمرار انتقال صحیح آموزههای اهل البیت مورد مطالعه قرار گرفته است. مباحث این پژوهش بر این مبنا استوار است که متن زیارات، صرفاً مجموعهای از عبارات عبادی و مناسکی نیست، بلکه حامل یک نظام معرفتی گسترده، یک ساختار هویتی منسجم و یک الگوی تبیینی برای فهم جایگاه ولایت، امامت، شهادت، هدایت و پیوند انسان با ساحت قدسی دین است. از این رو، اعتبار معنائی زیارات در کنار اعتبار صدوری آنها، نقش تعیینکنندهای در حفظ اصالت مفاهیم دینی و جلوگیری از ورود برداشتهای ناسازگار با منظومه اعتقادی اسلام ایفا میکند. بر همین اساس، بررسی همزمان محتوای متون، ساختارهای دلالی، زمینههای تاریخی انتقال، انسجام مفهومی و شواهد انتسابی، به عنوان یکی از مهمترین الزامات فهم صحیح زیارات مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق، ابعاد مختلف اعتبارشناسی زیارات از منظر مبانی نظری، ظرفیتهای معرفتی، کارکردهای هویتی، چالشهای روششناختی و الزامات پژوهشی مورد واکاوی قرار گرفته و نشان داده شده است که هرگونه گسست میان اعتبار معنائی و اعتبار صدوری میتواند به تضعیف فهم صحیح از میراث زیارتی منجر گردد. همچنین اهمیت تفکیک میان لایههای اصیل معارف ولائی و برداشتهای متأخر، ضرورت بازسازی بسترهای تاریخی انتقال متن، توجه به یکپارچگی نسخهها، تحلیل تطبیقی نقلها و بازشناسی جایگاه واقعی زیارات در حافظه دینی مورد بررسی قرار گرفته است. |
| واژگان کلیدی |
| اعتبار معنائی، صدور زیارتی، متن ولائی، میراث هدایتی، اصالت انتسابی، هویت اعتقادی، معارف زیارتی، انسجام مفهومی، حافظه دینی، زیارات مأثوره
|
اصول
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.