اصول
1: اصل ظهور حقیقت انتظار در التزام عملی به اخلاق الهی و ورع به عنوان شاخص بنیادین یاری امام عصر علیهالسلام[1]
2: اصل ورعپیشگی به مثابه معیار تمایز روشن میان یاران حقیقی حضرت و مدعیان فاقد التزام عملی[2]
3: اصل اخلاقمداری به عنوان تجلی عینی اقتدا به سیره امام معصوم در روزگار فقدان حضور ظاهری[3]
4: اصل صیانت مستمر از سلامت باطن از رهگذر مراقبت اخلاقی و پالایش دائمی انگیزهها و نیتها[4]
5: اصل پیوند ناگسستنی میان تهذیب نفس و آمادگی وجودی برای نصرت حضرت در هنگام ظهور[5]
6: اصل استقامت اخلاقی در برابر فتنههای پیچیده دوران غیبت به عنوان نشانه بلوغ ایمانی منتظران[6]
[1] . انتظار اصیل، صرف تمنای ظهور یا تعلق عاطفی به حضرت نیست، بلکه در التزام مستمر به فضایل اخلاقی و مراقبت دقیق از مرزهای تقوا آشکار میشود؛ ازاینرو، اخلاقمداری و ورع نخستین نشانه صدق نسبت انسان با جبهه یاری امام در عصر غیبت است.
[2] . ورع، نیروی درونی پاسدار انسان در برابر انحرافات آشکار و پنهان است و از همین رهگذر، مرزی روشن میان کسانی ترسیم میکند که حقیقتاً در مسیر رضایت امام حرکت میکنند و آنان که انتظار را تنها در سطح ادعا نگاه داشتهاند.باتاق قبل از
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.