اصالت تأیید هویت و امضای شهود توسط دفاتر اسناد رسمی برای استحکام امور قضایی و شرعی

 اصول:

• اصل بایستگی تأیید امضا و هویت شهود توسط دفاتر اسناد رسمی به عنوان ضامن صحت حقوقی و اعتبار شرعی اظهارات آنان[1]
• اصل لابدیت الزام قانونی و شرعی تأیید هویت و امضای شهود در تنظیم اسناد رسمی برای استنادپذیری غیرقابل خدشه[2]
• اصل ابتناء تحقق عدالت شکلی بر تأیید دقیق مشخصات هویتی و اصالت امضای شهود در دفاتر رسمی[3]
• اصل حتمیت جلوگیری از جعل امضا و معرفی افراد ناصالح از طریق تأیید هویت شهود در دفاتر رسمی[4]
• اصل ناگزیری تطابق ادعاهای ثبتی با واقعیت‌های اجتماعی و مالکیتی بر تأیید رسمی امضای شهود[5]

[1] . لزوم تأیید امضا و هویت شهود توسط دفاتر اسناد رسمی، ضامن صحت حقوقی اظهارات آنان در دعاوی قضایی است و اعتبار شرعی شهادت را نیز از جهت عدالت و وثاقت گوینده تقویت می‌نماید. این اقدام، معیار امانت‌داری در فرآیند گواهی را ارتقا داده و از پذیرش شهادت افراد فاقد صلاحیت شرعی جلوگیری می‌کند.

[2] . اصالتِ تأیید هویت و امضای شهود در دفاتر رسمی، باید به‌عنوان یک الزام قانونی و شرعی در تنظیم اسناد مورد تأکید قرار گیرد تا استنادپذیری شهادت در مراجع قضایی و دینی قابل اتکا و غیرقابل خدشه باشد. هرگونه شهادتی که فاقد این تأیید رسمی باشد، از حجیت شرعی و قانونی برخوردار نخواهد بود.