اصالت ولایت ولیّ فقیه به عنوان محور وحدت و انسجام جامعۀ ولائی در برابر هرگونه انحراف و بحران‌ها و فتنه‌های اجتماعی و سیاسی

اصول

1: اصل تداوم ولایت ولیّ فقیه به عنوان امتداد زعامت الهی امام معصومQ در عصر غیبت و محور پیوستگی هدایت جامعه ولائی[1]

2: اصل محوریت ولایت ولیّ فقیه در ایجاد انسجام امت و جلوگیری از چندپارگی سیاسی و انحراف‌های معرفتی در جامعه ولائی[2]

3: اصل نقش ولایت ولیّ فقیه در صیانت جامعه از فتنه‌های سیاسی، بحران‌های اجتماعی و انحراف‌های تمدنی در شرایط پیچیده[3]

4: اصل عقلانیت دینی در ولایت ولیّ فقیه به عنوان ساختار هدایت‌گر جامعه و پاسخ به ضرورت‌های واقعی حیات اجتماعی[4]

5: اصل مرجعیت جامع ولایت ولیّ فقیه در تنظیم امور عمومی و رفع تعارضات اجتماعی و سامان‌دهی روابط فردی و حکومتی[5]

[1]. ولایت ولیّ فقیه در این نگاه، استمرار عملی و عینی خط امامت در عصر غیبت است. جامعه دینی بدون این استمرار، دچار انقطاع در هدایت الهی می‌شود. شخص ولیّ فقیه، به عنوان نایب عام امام معصوم، حلقه اتصال میان شریعت و جامعه است. این اصل بر استمرار شخص محورِ هدایت در قالب رهبری دینی تأکید دارد. بنابراین وجود ولیّ فقیه ضامن تداوم هدایت الهی در جامعه ولائی است.

[2]. ولایت ولیّ فقیه نقش محوری در ایجاد وحدت در امت اسلامی دارد. در نبود این محور شخصی، جامعه دچار تشتت تصمیم و پراکندگی اجتماعی می‌شود. شخص ولیّ فقیه با مرجعیت واحد، جهت حرکت جامعه را هماهنگ می‌کند. این انسجام صرفاً سیاسی نیست بلکه فکری و اعتقادی نیز هست. بنابراین وجود ولیّ فقیه عامل انسجام امت ولائی است.