اصالت تقوّم هرگونه راهبری کلان نظامی ـ امنیتی در جنگ‌ها توسط ولی فقیه

اصول

۱: اصل جایگاه انحصاری ولی‌فقیه در تعیین جهت‌گیری کلان نبرد و معنا‌بخشی به وضعیت نظامی و امنیتی کشور در طول جنگ‌ها[۱]

۲: اصل پیوند طبیعی و ذاتی میان فرماندهی نظامی و مشروعیت دینی در شرایط منازعه فراگیر و بحران‌های امنیتی[۲]

۳: اصل تمرکز تصمیمات کلان نظامی و امنیتی حول محور ولایت به منظور حفظ انسجام راهبردی و ثبات معنایی جنگ[۳]

۴: اصل مصون ماندن ساختار دفاعی کشور در برابر سردرگمی و چندصدایی راهبردی با حضور مستقیم ولی‌فقیه[۴]

۵: اصل نگاه به میدان جنگ فراتر از ساحت صرفاً نظامی، به‌مثابه مسئله‌ای ملی، تاریخی و هویتی با نقش مستقیم ولایت[۵]

[۱] . راهبری مستقیم ولی‌فقیه در میدان‌های جنگ، نقطه ثقل تصمیم‌گیری را در سطحی قرار می‌دهد که فراتر از ملاحظات کوتاه‌مدت و جناحی بوده و جنگ را در چارچوب منافع عالی، هویت تاریخی و امنیت ملی کشور معنا می‌کند.

[۲] . قرار گرفتن ولی‌فقیه در رأس راهبری جنگ، فرماندهی نظامی را با پشتوانه‌ای معنوی و مشروعیت دینی همراه ساخته و پذیرش اجتماعی، اطاعت و اعتماد نهادها و بدنه جامعه را به‌صورت پایدار شکل می‌دهد.