اصالت عین الآیه‌ی صاحب الزمان (عج)بودن الفاظ و مفاهیم و نیز معنونات و مصادیق کلمات و الفاظ قرآن

اصول

• تعریف هر لفظ قرآنی به‌عنوان تجلی ربوبیت طولی در قالب صوت و ساختار در نسبت با امام [1]
• تعریف هر مفهوم قرآنی در نسبت با ربوبیت طولی امام زمان(عج)به‌عنوان ظهور هدایت در معنا و جهت[2]
• تعریف هر مصداق قرآنی در نسبت با امام زمان(عج)به‌عنوان معنون عینی و فرد برتر آیات[3]
• انکار هر معناگیری قرآنی که لفظ، مفهوم یا مصداق را از ربوبیت طولی امام زمان(عج)جدا سازد[4]
• تعریف واژگان قرآن در سه سطح لفظ، مفهوم و مصداق در مدار ربوبیت طولی زنده امام زمان(عج)[5]

[1]. ربوبیت طولی امام زمان یعنی لفظ قرآن، نه‌تنها حامل معنا بلکه ظهور ربوبیت طولی است. این اصل تربیت را از حافظه‌محوری، تفسیر لغوی و برداشت‌های عرفی به معناگیری ربانی، هدایت تعلیلی و اتصال زنده ارتقاء می‌دهد.

[2]. ربوبیت طولی امام حی یعنی معناهای ذهنی باید از ظهور ایشان فعلیت یابند. این اصل تربیت را از تخیل مفهومی، تفسیر ذهنی و معناهای بی‌جهت به معناگیری ربانی، هدایت ولایی و آمادگی ظهور ارتقاء می‌دهد.